Mijn naam is Anneloes Kroes – van Schuylenburg en ik ben geboren in het jaar 1991. Ik ben getrouwd met Jacob en wij hebben samen 3 kinderen; dochter Lisa (2016), zoon Ivan (2020) en dochter Elin (2024). Wij zijn erg blij dat wij samen een gezin mogen vormen en zijn hier erg dankbaar voor! We wonen sinds 2014 al in het huis waar we nu nog fijn wonen, in Emmeloord aan de Zaan.
Mijn hobby’s zijn viool spelen, kaartjes maken, natekenen en alles wat maar met knutselen te maken heeft. Dit komt natuurlijk wel erg goed van pas als je gastouder bent. Ik hou ervan om af te spreken met anderen, dingen te ondernemen met de kinderen en ’s avonds soms gewoon even lekker niks te doen 😉 .
Van jongs af aan houd ik al van (jonge) kinderen. Zij zijn mijn passie! Vroeger zei ik altijd al dat ik juf zou worden, langzaamaan werd dit veranderd naar werken op een kinderdagverblijf of peuterspeelzaal. Ik ben na mijn diploma (Sociaal Agogisch Werker niveau 4) op een kinderdagverblijf werkzaam geweest die helaas na 5,5 jaar failliet ging. Ik was toen zwanger van Lisa en dat leek mij het beste moment om te gaan beginnen als gastouder. In mijn verlof heb ik alles voorbereid en zo ving ik op 6 oktober 2016 mijn eerste gastkindje op!
Het begon met één kindje en inmiddels heb ik al voor heel wat kinderen mogen zorgen en hun verder mogen helpen in hun ontwikkelingen. Ik kan hier enorm van genieten. Ook mijn kinderen vinden het erg leuk. Vanaf baby af aan zijn ze het gewent en staan ze enthousiast bij de deur, zodra de deurbel gaat of de brievenbus kleppert, omdat er een kindje aankomt.
Ik geniet van het persoonlijke contact met de kinderen. Vanuit het vertrouwen dat we opbouwen gaan ze praten en verhalen vertellen, maar laten ze ook vol trots dingen aan mij zien. Wat is dit mooi.. Je ziet de vorderingen in hun ontwikkelingen en volgt ze nauwgezet. Ik kan genieten van hun spel, de interactie erin, maar ik kan ook genieten van de voorbereiding voor de activiteiten die we doen en van alles hier omheen bedenken. Meestal ben ik net zo enthousiast als de kinderen, dus ik denk dat we elkaar aansteken. Wat is dit mooi en dankbaar werk!